Það að dómarar geti kostað okkur sigur er ófyrirgefanlegt. Ég er svo pirruð út í þessa hundlélegu dómara sem dæmdu leikin áðan að ég get varla hamið mig. Eins gott að ég er ein heima, annars væri ég búin að öskra og skammast í Stefáni Boga eins og ef hann væri annar þessara druslu dómara. ooohhh ég er svo fúl. Það hlítur að vera í einhverjum reglum að dómarar meigi ekki dæma ef þeir eru litblindir á rautt og blátt. Magnað hvað við vorum sendir útaf en ekki Pólverjarnir fyrir sömu brotin. Og skref og lína þar sem ekki var vottur af skrefum eða línum. Arg. Enda sást það nú alveg að Alfred var meira en lítið fúll út þegar leikurinn kláraðist. Hann var meira að segja farinn að rífast við leikmenn í pólska liðinu. Kannski ekki alveg það skynsamlegasta...

En svona fyrir utan þennan pirring. Það var rosa gaman að fylgjast með leiknum á móti Túnis í gær. Úr fjórum mörkum undir í sex yfir. Ekki amalegt það. Þetta er það skemmtilega við íslenska liðið í handbolta. Þeir koma manni sífellt á óvart. Tapa fyrir einhverjum sem manni finnst að þeir eigi að vinna og vinna svo þá sem maður er ekkert of bjartsýnn á að þeir vinni. Alveg frábært lið. Bara svoldið óheppnir stundum. Eins og í dag með dómara.... allir að skrá sig í "liðið"

Annars er ekkert skemmtilegt að gerast hjá mér. Er búin að vera heima í dag og í gær með kvef. Var svo stífluð og úthaldslaus. Er bara búin að vera að hangsa heima við sjónvarp og tölvu. Sprautandi nefúða í nebban minn og hnerrandi eins og mér sé borgað fyrir það. Gaman að þessu. En ferðinni er heitið norður um helgina. Verst að ég verð í rútu þegar leikurinn er á sunnudaginn. Eins gott að við finnum útvarpslýsingu á leiðinni.

Hittumst hress á Akureyri